Η αυτοάμυνα όταν έχεις μαζί σου παιδιά

Όταν έχεις παιδιά μαζί σου, η αυτοάμυνα παύει να είναι προσωπική υπόθεση. Δεν αφορά το αν μπορείς να χτυπήσεις, αν θυμάσαι τεχνικές ή αν «το έχεις». Αφορά το αν μπορείς να διαχειριστείς χώρο, χρόνο και φόβο με έναν μόνο στόχο: να φύγετε όλοι ασφαλείς. Η έννοια της νίκης αλλάζει. Δεν είναι η επικράτηση. Είναι η απομάκρυνση.

Το πρώτο που καταρρέει σε ένα τέτοιο σενάριο είναι το ego. Δεν υπάρχει χώρος για ανταλλαγή χτυπημάτων, για κλιμάκωση ή για απόδειξη ικανότητας. Το παιδί περιορίζει την κίνησή σου, αποσπά την προσοχή σου και αυξάνει δραματικά το ρίσκο. Αυτό δεν είναι αδυναμία. Είναι δεδομένο. Όποιος εκπαιδεύεται χωρίς να το αποδέχεται, εκπαιδεύεται λάθος.

Η πραγματική αυτοάμυνα με παιδιά ξεκινά πολύ πριν υπάρξει απειλή. Ξεκινά με επιλογή θέσης, με το πού στέκεσαι, πώς κινείσαι στον χώρο, τι βλέπεις και τι αποφεύγεις. Το παιδί πρέπει να βρίσκεται πάντα στη «νεκρή σου πλευρά», προστατευμένο από το σώμα σου, όχι εκτεθειμένο μπροστά. Το σώμα σου γίνεται εμπόδιο, όχι όπλο.

Αν η σύγκρουση δεν αποφευχθεί, οι επιλογές στενεύουν. Δεν υπάρχει συμμετρική αντίδραση. Υπάρχει μόνο δημιουργία κενού. Μία ενέργεια, όσο χρειάζεται, για να ανοίξει χώρος και κατεύθυνση διαφυγής. Οτιδήποτε παραπάνω αυξάνει τον χρόνο έκθεσης και μετατρέπει το παιδί σε παθητικό στόχο. Η παρατεταμένη εμπλοκή είναι αποτυχία, ακόμη κι αν «κερδίζεις».

Το μεγαλύτερο λάθος που γίνεται σε αυτά τα σενάρια είναι η διάσπαση ρόλων. Ο γονιός που προσπαθεί ταυτόχρονα να αντιμετωπίσει την απειλή και να ελέγξει λεκτικά το παιδί χάνει και τα δύο. Η εκπαίδευση εδώ πρέπει να είναι απλή και ξεκάθαρη: το παιδί μαθαίνει μία βασική οδηγία, μία λέξη-κλειδί, που σημαίνει κίνηση χωρίς ερωτήσεις. Δεν χρειάζονται πολλά. Χρειάζεται συνέπεια.

Ψυχολογικά, η πίεση είναι τεράστια. Ο φόβος για τον εαυτό σου περνάει σε δεύτερη μοίρα και αυτό αλλάζει τις αντιδράσεις σου. Γι’ αυτό η αυτοάμυνα με παιδιά δεν μπορεί να βασίζεται σε αυτοσχεδιασμό. Χρειάζεται προετοιμασία, σενάρια και αποδοχή ότι δεν είσαι μόνος στο παιχνίδι. Η Krav Maga Science εδώ δεν μιλά για ηρωισμούς. Μιλά για ευθύνη.

Η αυτοάμυνα όταν έχεις παιδιά δεν σε κάνει πιο επιθετικό. Σε κάνει πιο επιλεκτικό. Σε αναγκάζει να σκέφτεσαι προνοητικά, να αποφεύγεις, να σπας επαφή και να φεύγεις χωρίς να κοιτάς πίσω. Και αυτό, στην πραγματική ζωή, είναι η πιο ώριμη και αποτελεσματική μορφή αυτοάμυνας.